Kringen in het water

Soms komen dingen op wonderlijke wijze samen.
’s Ochtends voer ik een gesprek met iemand over de impact die wij mensen hebben op de wereld om ons heen. ’s Middags krijg ik een berichtje van iemand anders, beginnend met de vraag: Denk je af en toe aan je “krachtveld”?

Allemaal hebben wij een krachtveld. Zelfs zonder iets te doen of te zeggen, zelfs zonder ons ervan bewust te zijn, ‘doen’ wij iets met onze omgeving. Onze aanwezigheid bewerkt iets, er gaat kracht vanuit. Met onze woorden en daden kunnen we dat krachtveld verder inkleuren en uitbreiden. Al zullen we nooit weten hoe ver het reikt. Het is als een steen die in het water wordt gegooid en steeds grotere kringen veroorzaakt. Van de binnenste kring ben ik me soms nog wel bewust: Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Ruilen is leuk

“Van ruilen komt huilen” luidt een bekende uitdrukking, maar dat geldt niet voor de drie kinderen die op zondagmiddag bij mij aanbellen. “Wij doen het paperclipspel”, vertellen ze vrolijk. Ze zijn begonnen met één paperclip, die hebben ze ergens geruild voor iets anders (lees: beters/waardevollers), en dat hebben ze vervolgens ook weer geruild, totdat ze bij mij komen met een klein kunstzinnig boompje en een stappenteller. “Wilt u één van deze dingen ruilen voor iets anders?” Natuurlijk wil ik meedoen, ik loop even terug mijn huiskamer in om rond te kijken wat ik hen zou kunnen geven. Mijn oog valt op de cd-verzameling, ik pak The best of Paolo Conte. Grijs gedraaid in mijn studententijd, nu toe aan een nieuw leven. Ik ruil hem tegen het boompje. Tevreden vertrekken de kinderen, om op een ander adres de cd of stappenteller in te ruilen voor iets anders. Ik ben benieuwd wat ze aan het einde van de middag vergaard hebben aan moois of leuks. En méér nog: hoeveel plezier ze hebben beleefd met elkaar. Want zeg nou zelf, het is toch een geweldig spel? Je bent lekker buiten, je komt in contact met allerlei mensen, het is verrassend en avontuurlijk en er is een leuke ambitie: ruil een paperclip in voor iets dat veel mooier of waardevoller is. Hoe ver ga je?

Volwassenen spelen zo’n spelletje niet meer. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Colour your day

Vanmiddag las ik op Facebook de quote
“You are the painter
of your own mood.
Your days are only as grey
as you allow them to be.”

Dat inspireerde me tot een eigen tekst:

Als het kon
schilderde ik elke dag
rood en geel en blauw
en liet ik achterwege
alle grijs en grauw. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Brief aan mijn voorbije jaar

Beste 2019,
Nu je bijna voorbij bent, kijk ik nog eens goed naar je. En hoewel ik het liefste kijk naar je mooie dagen, leuke weken en goede tijden, vallen ook de vlekken en krassen op. Die maken me verdrietig of stellen me teleur, ze toveren schaamrood op mijn gezicht of vervullen me met spijt. Maar al te graag zou ik die vlekken uitgummen, maar dat kan niet. Jij bent zoals je bent, er valt niets aan jou uit te wissen en nauwelijks nog iets toe te voegen. En misschien moet ik toegeven dat juist die vlekken jou bijzonder maken, ja zelfs mooi. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 4 reacties

Wees niet bang

“Wees niet bang” (in andere vertalingen “Vrees niet”) klinkt meermaals in het kerstverhaal van de evangelist Lucas. De engel Gabriël zegt het tegen Maria als hij haar komt vertellen dat ze een kindje krijgt en net na de geboorte zegt een engel hetzelfde tegen de herders in het veld. Steeds is het een boodschap uit de hoge, een goddelijk woord. Ik snap dat het bedoeld is als geruststelling. Er zal maar opeens een engel voor je neus staan! Of een onbekende stem klinken, terwijl er niemand bij je is! Logisch dat de eerste woorden dan geruststellend zijn: wees niet bang!

En toch wringen die woorden bij mij. Want we zíjn soms bang. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 3 reacties

Kerstberichten

Gisteren kocht ik vier kerstkaarten. Ik stuur weinig kerstkaarten, maar de enkele die ik verzend worden met zorg gekozen en geschreven. Voor elk van de kaarten – bestemming nog onbekend – schreef ik een korte tekst over kerst:


Als een kind
in moeders armen
klein en kwetsbaar
en veilig geborgen –
laat ons zo elkaar omarmen
met Kerst
en iedere dag. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Vrede op aarde…

Terwijl ik op een stralende wintermiddag van a naar b fiets, kom ik een groep kinderen tegen.  Ze zijn uitgelaten, gaan op in hun spel. Althans, ik vermoed dat ze spelen. Precies op het moment dat ik hen passeer, roept een meisje: “Laten we vrede sluiten, het is bijna kerst!” Waarop een jongen haar idee onmiddellijk omarmt en zegt: “Ik geef je een hand. Vrede?” Hoe het verder gaat kan ik niet meer horen. Zou de vrede hier werkelijkheid zijn geworden? En is dat dan te danken aan kerst? Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 3 reacties

Je draak omarmen

Van Sinterklaas kreeg ik afgelopen weekend het spel Dixit. Alleen al om de prachtige kaarten was ik er heel blij mee. Ze zijn een lust voor het oog én ze inspireren me om te schrijven…

Wat is jouw draak?
Met wie of wat vecht jij al jaren?
Het liefst zou je hem doden,
maar hij blijft zich openbaren.

Je komt niet van hem af,
want hij is deel van jouw bestaan.
Dus kijk hem, zwaaiend met je zwaard,
eens nieuwsgierig en verwonderd aan.
Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Doorbijters

Twee dagen nadat ik besloten had niet langer door te bijten en me ziek gemeld had, las ik het boek Let op mijn woorden van Griet Op de Beeck uit. Op één van de laatste pagina’s zegt iemand tegen de hoofdpersoon:

“Ik dacht zoals iedereen dat ik sterk moest zijn, want daar had ik bewondering voor: voor de doorbijters. Ik durfde zelfs aan mezelf niet toe te geven hoe bang ik kon zijn, en hoe alleen. Ik wilde het niet zien: dat ik, net zoals iedereen die eerlijk is tegen zichzelf, ook wankelde en twijfelde en niks wist en verloren liep en mij kwaad maakte. Ik vond het doodeng om dat onder ogen te zien, dus ik stelde me niet te veel vragen en ik ging door.” (p. 410)

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 9 reacties

Tranen

We hebben een verhaal,
we willen iets vertellen,
we willen aandacht, allemaal,
wil jij ons zien en tellen?

Te vaak worden we weggeveegd,
nog voordat iemand ons kan zien.
Is dat omdat jij je schaamt
voor ons bestaan misschien?

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen