Maskers af

Momenteel lees ik het boek “Vrijspraak voor losers” van de Amerikaanse pastor Nadia Bolz-Weber. Ik geniet van haar verhalen en van haar ontwapenende eerlijkheid. Ze vertelt hoe ze keer op keer God ontmoet in mensen van wie ze dit helemaal niet verwacht: de man aan wie ze zich mateloos irriteert, de vrouw met wie ze het hartgrondig oneens is, de zondaars en de losers. Ze ontdekt hoe ze ook zelf een zondaar en een loser is. En hoe eng het is om dat te erkennen, laat staan je door anderen te laten kennen. Ik citeer één passage:

“Ik denk vaak dat de energie die we steken in het doen alsof iets over onszelf waar is – dat we minder of meer zijn dan wie we werkelijk zijn of dat één aspect van onszelf het hele verhaal is – in werkelijkheid voortkomt uit een angst voor echt gekend worden, echt gezien, zoals we daadwerkelijk zijn. Misschien heeft ieder van ons een wond, een zwakke plek die we moeten beschermen om te kunnen overleven. En soms compenseren we de dingen die we proberen te verbergen zo fanatiek dat niemand de waarheid ooit nog vermoedt… en dan belanden we daadwerkelijk in de eenzaamheid van  nooit echt gekend zijn.
Uiteindelijk wordt de enige echte liefde in de wereld gevonden als je jezelf echt laat kennen, gekend laat zijn.” (p. 138-139)

Haar eigen eerlijkheid en kwetsbaarheid en haar schrijven hierover inspireerden mij tot de volgende woorden:

Duizend maskers dragen we
om niet te laten zien
hoe bang en eenzaam we soms zijn
bedroefd of boos misschien.

Stel dat jij mijn angst zou zien,
mijn wonden en mijn pijn,
mijn onvermogen en mijn schuld,
wie zou ik dan nog zijn?

Ben ik dan nog door jou geliefd,
is er nog plaats voor mij
als ik niet sterk ben en niet mooi,
niet goed, niet lief en blij?

Dat waar ik juist zo bang voor ben
– gezien worden door jou –
is ook wat ik het liefste wil,
als ik het durven zou.

Daarom zet ik soms eventjes
mijn masker aan de kant,
dan groeit in alle kwetsbaarheid
een liefdevolle band.

Want alleen waar maskers afgaan,
ontstaat verbondenheid;
daar alleen kan liefde bloeien
in alle kwetsbaarheid.

error
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *